Przewlekłe owrzodzenie żylne

Objawem zawansowanej niewydolność żył kończyn dolnych często jest trudno gojąca się rana podudzia zlokalizowana najczęściej w okolicy kostek. Przyczyną owrzodzeń podudzi jest długotrwałe nadciśnienie w żyłach kończyny dolnej wywołane przebytą zakrzepicą lub inną chorobą żył kończyn dolnych, prowadzące do degeneracji skóry, tkanki podskórnej i w konsekwencji do powstania owrzodzenia. Przewlekła rana na podudziu ulega szybko powiększeniu nierzadko obejmując cały obwód łydki. Leczenie owrzodzenia sprowadza sie do trzech etapów:

1. Wygojenie owrzodzenia.

2.Chirurgiczne leczenie chorób żył kończyny dolnej.

3. Profilaktyka nawrotu owrzodzenia.

Wygojenie przewlekłej rany podudzia wymaga doświadczenia od lekarza i ścisłego przestrzegania zaleceń przez pacjenta. Zwykle prowadzi to do wyleczenia owrzodzenia w warunkach ambulatoryjnych w przeciągu kilkunastu tygodni. Tylko w przypadku rozległych owrzodzeń konieczne może być leczenie szpitalne z wykonaniem przeszczepu skóry. Zabiegi przeszczepu skóry cechują się bardzo wysoką skutecznością. W niepowikłanym owrzodzeniu podudzi nie stosuje się antybiotyków, a leczenie farmakologiczne stanowi jedynie dodatek do leczenia miejscowego. Podstawą leczenia owrzodzenia żylnego jest właściwe dobranie preparatów do stosowania miejscowego i codzienna pielęgnacja rany ze zmianą opatrunku. W przypadku owrzodzenia wytwarzającego dużą ilość wydzieliny może istnieć potrzeby zmiany opatrunku 2 lub 3 razy dziennie. Niezbędnym elementem skutecznego leczenia owrzodzenia żylnego jest stosowanie odpowiedniej kompresjoterapii na podudzie w celu zmniejszenia obrzęku i przepływu krwi przez powierzchowny układ żył. W początkowej fazie leczenia stosuje się z powodów higienicznych bandaże elastyczne. Wydzielająca rana podudzia bardzo szybko powoduje zabrudzenie materiału kompresyjnego, co w przypadku podkolanówek wymagało by częstego prania i wymiany. Następnie można zastosować komercyjne materiały kompresyjne, po odpowiednim doborze rozmiaru. Kolejnym etapem terapii jest chirurgiczne usunięcie choroby żył wywołujących owrzodzenie np. operacja żylaków, podwiązanie niewydolnych żył przeszywających czy leczenie wewnątrznaczyniowe zwężeń lub niedrożności żył. Ostatnim etapem procesu terapeutycznego jest wtórna profilaktyka polegająca na stosowaniu kompresjoterapii, właściwej pielęgnacji skóry podudzi oraz przestrzeganiu zaleceń co do trybu życia. Czasami pomimo stosowania wszystkich zaleceń może dojść do nawrotu rany np. w wyniku urazu skóry goleni. Wówczas należy ponownie wdrożyć właściwe leczenie. W przypadku pojawienia się owrzodzenia na podudziu konieczna jest konsultacja chirurga naczyniowego, ponieważ w około 20 % przypadków owrzodzenia mają etiologię mieszaną tzn. przewlekłą niewydolność żylną i niedokrwienie kończyn dolnych. Ponadto tylko chirurg jest wstanie właściwie zdiagnozować i ewentualnie usunąć chorobę układu żylnego powodującą owrzodzenie. Szczególnie niebezpieczne jest zignorowanie rany o etiologii mieszanej, co może prowadzić do utraty kończyny.

Początek strony